Білесіз бе, кейде былай болады:0000суретке қарайсың да, кенет дәл сол сәтке дейін және одан кейін, бүкіл күннің қалай өткенін еске түсіресің. Менде тіпті баяғыда-ақ ұмытқан фильмдермен де солай болады.
Адамдар әрдайым кез келген адамда жаман жақтар бар деп ойлайды, шкафтағы қаңқалар, төсек астындағы жындар. Бірақ шындық мынада: сіз мен туралы бәрін ешқашан білмейсіз, мен де сіз туралы солай.
Ойлаймын, өзіңді жақсы сезінген дұрыс, жақсы көрінгеннен гөрі.
Өміріңде шектеу болмаса, қуаныш та азаяды. Не қаласаң, соны жей алсаң, оның несі қызық?
Дүниедегі бәрі екіұдай: я болды, я болмады.00Ғалам математика тілінде сөйлейді.
Адамдар — толық түсіну үшін тым күрделі жаратылыс.
Түсірілім басталар алдында0алаңға келіп былай деуге болады: қараңыздаршы, мұның бәрі қандай күлкілі. Мына штативтердің, камерасы бар кранның, қорап-тапаншалардың және басқа жабдықтың бәрі қандай тұрлаусыз.
Мен өз фильмдерімді бір реттен жиі көрмеймін, ал «Бұлтты атлас» сондай керемет көрінгені сонша, оны екі рет көрдім. Ол прокатта құлады.
Егер болып жатқанның жасандылығына мән беріп қалсаңыз, образға ене алмайсыз. Жиі түсірілім тобынан біреу: «Мұнда дұрыс тұрмын ба? Кедергі келтірмеймін бе?» — деп сұрайды. Ал мен: «Мен сізді тіпті көріп тұрғаным жоқ», — деп жауап беремін.
Менің тұңғыш ұлыма0екіге де толмаған кезде, біз жұмыссыздық жәрдемақысымен әрең күн көрдік. Мен чектер алып, оларды Қырық төртінші көшесі мен Бродвейдің қиылысындағы банкке апаратынмын, бірақ бірден қолма-қол бермейтін, күтуге тура келетін. Сол суық ақпан күнін анық есімде сақтадым: банкте кезекте тұрмын, ауада үмітсіздік сезіліп тұр, ал менде бар болғаны 25 доллар қалды. Маған жоспар құруға тура келді, дәлірек айтсам, екі жоспар. Біріншісі: чекті қолма-қолға аударады, сонда мен екі-үш төлемді өтеймін. Екіншісі: аудармайды, сонда мен жеті доллар шешемін.
Мен бір тиын да алмаймын0«Бубба Гамп» мейрамханасынан. Бірақ оны алғаш көргенде, аузыма сөз түспей, таңғалдым. Түсінесіз бе? «Форрест Гамп» жайлы тағы не айта аламын?
Кино өнері академиясында маған марапат бергенде,0мен Хучқа алғыс айттым. Негізі оны үш түрлі ит ойнады. Солардың ішіндегі ең кәрісі, ең ірісі әрі ең әдемісі осы еді.
Хуч маған көп нәрсе үйретті.0Егер мен оны жуғызуым керек болса, ваннаға итермелеп кіргізгенде не істейтінін білмейтінмін. Түсірілімге егжей-тегжейлі жоспарсыз шығатынмын, тек жалпы сюжет желісін шамалап елестететінмін, өйткені мен жатталған рөлді ойнаған жоқпын, тек Хучтың әрекетіне жауап қаттым.
Мен әлдеқайда еркін болдым.a0Және сіз мұны «Райанды құтқару» фильміндегі жағалауда бомбалар жарылатын көріністен-ақ байқайсыз.
Сіз a0трансценденталды медитациямен айналыса аласыз, шіркеуге барып, дұға ете аласыз, не психоаналитиктің кушеткасына жатып, түпсанаңыздың тереңінен өзіңіз туралы шындық көпіршіктері қалай қалқып шығатынын бақылай аласыз.
«Жолдағы» фильмінен кейінa0жалғыздық адамды неге жеткізуі мүмкін екені туралы көп нәрсені түсіндім, және жұбайың мен төрт баланың болуы шынымен-ақ зор бақыт екенін ұқтым.
«Аштық — апа емес!».a0Бірде мен дерлік 30 килограмм тастап, ең төменгі салмағым 77-ге жетті. Ал бұған дейін фильмнің басын түсіру үшін 107-ге дейін семіруге тура келген!
Маған сеніңіздер:a0егер шынымен арықтауға бел буған болсаңыз, төмен калориялы шәрбат қосылған төрт қарақұмық құймағы — нағыз мереке!
Фильмді кассалы ету үшін,a0не керек болса, соның бәрінде ойнап шыққаныңа сенімді болу керек еді.,
Мен үшін бақытты болған бір күнді есіме аламын,a0актёр ретінде. Біз менің Дензел Вашингтонның кеңсесіне кіріп, ісімді алып жүруін өтінетін көріністі түсіріп жаттық. Мен оны сәбиінің дүниеге келуімен құттықтаймын, ал ол: «Сізге не болды? Жағдайыңыз мәз емес қой», — дейді. Менде ЖИТС бар дегенімде, ол шошынады: әлде жұқпалы шығар? Мен оның үстелінен сигара алмақ болып қол созамын да, оған қаншалықты жайсыз екенін теріммен-ақ сеземін.
Құдай туралы әңгіме қозғау дерлік қауіпті,өйткені бұл өте жеке тақырып. Айтайық, біреулер өздеріне киелі көрінетін бір затқа табынады, ал басқалары қарап: «Құрысын, бұл жай ғана ескі пепси бөтелкесі ғой», — дейді. «Бірақ бұл бөтелке 1952 жылы жабылған зауытта жасалған!»
Дінмен мен сырттай емес, жақыннан таныспын. Мен католик шіркеуіне бардым, сосын бір мерзімде әпкеммен тұрдым; ол назарейлерден еді, тым салмақты методистердің бірі. Өгей шешем әкем сонымен үйленіп жүргенде мормон дініне өтті, сондықтан мормон ақсақалдарын да көп көрдім. Мектепте ең жақсы достарымның бәрі еврей еді, олармен бірге seder мерекесін атап өтетінмін. Үлкен балаларымның анасымен екеуміз епископал шіркеуінде некелестік те, оған тұрақты барып жүрдік, қазір мен грек православие шіркеуіне қатыстым.
Израильде көлікпен келе жатқам, кенет жүргізуші жай ғана: «Әне, Дәуіт Ғолиятты өлтірген жер», — деді. Сонда мен: «Тоқта! Тоқта! Кері қайт!» — деп айқайладым.
Израильде бір күннің ішінде үш әлемдік діннің қасиетті орындарын аралап шығуға болады. Әрине, кім қаласа, былай деуі мүмкін: егер мынау шынайы болса, анау жалған, немесе керісінше. Бірақ мен мұндай сөздің не керегі барын еш түсінбедім. Одан да былай деу әлдеқайда дұрыс: мұнда Иса ашыққандарды бес нанмен тойдырған. Ал осы жерден Мұхаммед көкке көтерілген.
Бәріміз де бір сәтте діни сұрақтарға келіп тірелеміз. Бірақ құпия — құпия күйінде қалады. Ақыры мынаған келесіз: мен өзім үшін нені маңызды санаймын? Неге мен бұлжымай сенуге дайынмын?
Менде керемет бір сурет бар еді — «Джо вулканға қарсы» фильміндегі Ллойд Бриджестің қарапайым Minox-қа түсірілген кадры! Артында найзағай жарқ етіп, өзі аң-таң кейіпте тұр — керемет әсерлі. Оны бүкіл жерден іздедім де, таппадым. Енді, фотолар цифрлық болғанда, оларды реттеп сақтау әлдеқайда оңай.
Актерлік мансапта кезең көп. Иә, бәлкім, әр актерде емес шығар, бірақ менде болды. Бір уақыттарда өз жұмысымды театр ойыны сияқты қабылдадым. Жалпы, алдымнан шыққанның бәріне бас қоятынмын.
Бәле мынада, шын мәнінде сәтті фильм түсірудің ықтималдығы өте төмен. Өйткені ол үш рет жасалады әрі әр жолы мүлде бөлекше: сценаристпен, түсірілім алаңында және монтажда.
Мег Райанмен алғаш жолыққанда, мен оны танымай, кофеханада бір ақымақ қызбен бос сөйлесіп отырмын деп ойладым.
Өмірде жиі кезігесіз ондай сәттерге: бір іспен айналысып жүресіз де, кейін: бұл мен бәрінен ажырай алатын кезеңім еді, дейсіз. Жай ғана иығыма басымды тығып, күмәнге жан дүниеме жол бермейтінмін.
Ата‑анам калифорниялық некені бұзу заңының қалай әсер ететінін өздерінде алғашқылардың бірі болып сынап көргендей болды. Сол себепті менің, екі туған ағамның және әпкемнің өгей әкелері, өгей шешелері бар, жалпы әр тараптан туысқанымыз өте көп еді.
Әпкем он үште, ал мен жеті жаста болғанда, біз дерлік өзіміз тұратынбыз. Әкем мейрамханада жұмыста жиі кешігетін, сөйтіп, өзімізді өзіміз тәрбиеледік деуге болады. Және мүлде ойланған жоқпыз: ах, қандай бейшарамыз, бізге қандай қиындау болды, енді не болар екен? Жай ғана өмір сүрдік те жүрдік.
Жақсы ғой — қасыңда Джон Кэнди тұрғанда ғашық болу. Өмір — мәжіліс — әй, даяшы, тағы да papas fritas! Қуаныш көп, бәрі керемет. Біз Ритамен бір‑бірімізге қарадық та — оп‑п‑па! — солай болды. Иә, біле-е-е-е-е-мін, ол кезде мен үйленген едім. Бunda жақсы ештеңе жоқ. Бірақ мен тәуекелге тұрарлық екенін түсіндім. Мен Ритадан, бұл шын сезім бе деп сұрадым, әрі қарай енді шегінер жол қалмады.
Менің алғашқы некем бастан‑аяқ өте ауыр болды. Жұбатары — содан екі керемет бала дүниеге келді.
Анамды мүлде басқа қырынан көрдім. Ата‑анам отбасыны өздерінің ыңғайы үшін бұзған жоқ екенін түсіндім — жоқ, бұл екеуіне де жан төзгісіз азап әкелген аянышты амал еді. Енді түсінемін: олар жай ғана ақылынан адаспау үшін солай істеген.
Әлемдегіның бәрі екіұдай: я болды, я болмады. Ғалам математика тілінде сөйлейді.
Әкем екеуміз аса жақын болған жоқпыз. Ол маған мүлде кереғар еді — ұяң, үндемес, аса社 ашық емес. Қолы алтын еді. Ал менікі — тіл.
«Аполлон‑13» фильмінде ойнаған актерлер «құсу кометасына» мінді (т. н. Vomit Comet, КС‑135 ұшағы, Boeing‑707‑нің әскери нұсқасы, онда ұшу кезінде салмақсыздық жағдайы имитацияланады. — Esquire). Ішіне кіргенде ең алдымен сезетініңіз — салонда бір мезетте мың адам құсып жібергендей иіс. Негізі бұл құсық пен оны жуынатын дезинфекциялық құралдың аралас иісі. Соған тезірек үйрену керек.
Егер актерге спорттан ұқсастық іздесек, ол орталық филдер болар еді. Елестетіңіз: сіз алаңда тұрсыз да, питчер лақтырмай тұрып қимылдай бастайсыз. Бэттер битасын сермейді, сіз лақтыру жылдамдығын бағалайсыз. Сол сәтте-ақ ішкі түйсік доптың қайда ұшарын сездіреді. Бәрі әп‑сәтте әрі интуитивті өтеді. Сіз қай жаққа секіресіз — дұрыс па, бұрыс па — соған байланысты оны ұстайсыз не ұстай алмайсыз. Барлығына дайын болып, түйсігіңізге толық сенуіңіз керек. Зейініңіз шоғырлы болуы шарт, бірақ мына бәлеметтің соңынан ол қайда таза берсе, сонда еріп кетуге де әзір тұруыңыз керек.
Кейде бойды жинап алу керек— айталық, алда қызды сүюің не итті ваннаға сүйреуің тұрса.
